ఒకసారి బుద్ధుడు తన శిష్యులతో కలిసి ఒక గ్రామం గుండా వెళ్తున్నారు. ఆ గ్రామంలోని కొందరు వ్యక్తులకు బుద్ధుడి బోధనలు నచ్చేవి కావు. వారు బుద్ధుడిని చూడగానే చుట్టుముట్టి, చాలా అసభ్య పదజాలంతో దూషించడం మొదలుపెట్టారు. తిట్టడమే కాకుండా రకరకాల అవమానకరమైన మాటలు అన్నారు.
బుద్ధుడు మాత్రం ఏమాత్రం చలించకుండా, ముఖంపై చిరునవ్వుతో ప్రశాంతంగా వారి మాటలన్నీ విన్నారు. వారు తిట్టి తిట్టి అలసిపోయి ఆగిపోయారు. అప్పుడు బుద్ధుడు చాలా నెమ్మదిగా ఇలా అడిగారు:
“నాయనలారా! మీ మాటలు పూర్తయ్యాయా? మీకు ఇంకా ఏమైనా చెప్పాలని ఉందా?”
ఆ వ్యక్తులు ఆశ్చర్యపోయారు. “మేము నిన్ను ఇన్ని మాటలు అంటుంటే నీకు కోపం రావడంలేదా?” అని అడిగారు.
బుద్ధుడు ఇలా సమాధానమిచ్చారు:
“ఒకవేళ మీరు ఎవరికైనా ఒక కానుకను ఇవ్వాలని తీసుకెళ్లారు అనుకోండి, అవతలి వ్యక్తి ఆ కానుకను తీసుకోకపోతే.. అప్పుడు ఆ కానుక ఎవరి దగ్గర ఉంటుంది?”
వారు “మా దగ్గరే ఉంటుంది” అని చెప్పారు. బుద్ధుడు చిరునవ్వుతో, “సరిగ్గా అలాగే.. మీరు నాకు ఇచ్చిన ఈ తిట్లు, అవమానాలు అనే కానుకలను నేను స్వీకరించలేదు. కాబట్టి అవి మీ దగ్గరే ఉండిపోయాయి” అన్నారు. ఆ మాటలకు ఆ వ్యక్తులు సిగ్గుతో తలదించుకున్నారు.
ఈ కథ ద్వారా మనం నేర్చుకోవాల్సిన గుణాలు:
• ఓర్పు: ఎదుటివారు మనల్ని రెచ్చగొట్టినప్పుడు కూడా మనం ప్రశాంతంగా ఉండటం గొప్ప విజయం.
• ఆత్మనిగ్రహం: మన సంతోషం లేదా కోపం ఇతరుల చేతుల్లో ఉండకూడదు. మనల్ని మనం నియంత్రించుకోవాలి.
• విజ్ఞత: అనవసరమైన విమర్శలను పట్టించుకోకుండా మన పని మనం చేసుకుంటూ వెళ్ళాలి.
మహాత్ముల బోధన:
“కోపం అనేది మనం తాగే విషం లాంటిది, కానీ అది అవతలి వారిని చంపాలని మనం కోరుకుంటాం.”
How did this article make you feel? ఈ కథనం మీకు ఎలా అనిపించింది?
