జీవితానికి అర్థం తెలుసుకోవాలంటే భగవద్గీతను ఆశ్రయించాలి
ఒక పదానికి అర్థం తెలుసుకోవాలంటే మనం నిఘంటువును పరిశీలిస్తాం. కానీ జీవితానికి అర్థం తెలుసుకోవాలంటే ఏ గ్రంథాన్ని ఆశ్రయించాలి అనే ప్రశ్న వస్తుంది. ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం భగవద్గీత. నిఘంటువు పదానికి అర్థం చెబుతుంది గాని శబ్దానికి ఉన్న అంతరంగ శక్తిని వెల్లడించదు. ఆ శక్తి అనుభవించేది ఉపాసకుడే.
రెండు అక్షరాల పదం రామ. రామనామం ఒక్కటే చాలు జీవితం తరించడానికి అని సాధకుడైన తులసీదాసు ప్రకటించాడు. రామశబ్దాన్ని పెదవులపై జ్యోతిలా వెలిగిస్తే అది గడపదీపమై ప్రకాశిస్తుంది. పలికినవారిని మాత్రమే కాదు విన్నవారినీ పవిత్రం చేస్తుంది అని ఆయన భావం.
అదేవిధంగా భగవద్గీత కూడా శబ్దరూపంలో ఒక ఆధ్యాత్మిక జ్యోతి. దాని భాష ఎంత ప్రాచీనమో దాని సందేశం అంత అధునాతనమైనది. అందుకే గీత ప్రభావం కాలాన్నీ, సంస్కృతినీ దాటి విస్తరించింది. గీతలోని పదహారు కాదు పద్దెనిమిది అధ్యాయాలు ఒక్కోటి ఒక్కో యోగంగా పేర్కొనబడ్డాయి. రామాయణంలో కాండాలు, మహాభారతంలో పర్వాలు ఉన్నట్లుగా గీతలో మాత్రం అధ్యాయాలను యోగాలు అని పిలవడం విశేషం.
యోగం అంటే కలయిక, అనుసంధానం, ఏకత్వం. జీవుడు దేవుడితో అనుసంధానం కావడమే గీత బోధించే సారాంశం. అందుకే దాని అధ్యాయాలు యోగాలుగా ప్రసిద్ధి చెందాయి. జీవుడు పరమాత్మతో ఏకమయ్యే మార్గాన్ని సుస్పష్టంగా చూపే గ్రంథమే గీత.
భగవంతుడి నోటినుంచి వెలువడిన ఒక్క గీతావాక్యం గుండెల్లో నాటుకుంటే చాలు మనిషి చైతన్యం మారిపోతుంది. అతని జీవితం ఆధ్యాత్మికంగా మలుపుతిరుగుతుంది. గీత ప్రారంభంలోనే సమత్వం యోగ ఉచ్యతే అని బోధించింది. జయాపజయాల పట్ల సమభావం కలిగి ఉండడమే యోగం.
మనిషి పని ప్రారంభించేముందు యోగస్థుడైతే ఫలితం పట్ల అతిగా ఆనందపడడమో, తీవ్రంగా నిరుత్సాహపడడమో ఉండదు. ఒకరోజు రాజ్యాభిషేకం, మరుసటి రోజు వనవాసం వంటి పరస్పర విరుద్ధ పరిస్థితులను ఒకే సమభావంతో స్వీకరించడం యోగజీవనంలో ఉన్నవారికే సాధ్యం.
కలవరంతో, కన్నీళ్లతో కృష్ణుని ముందు నిలబడ్డాడు అర్జునుడు. ఆధునిక మనిషి కూడా తన జీవిత సమస్యల ముందు అర్జునుడిలానే నిలబడుతున్నాడు. అప్పట్లో అర్జునుడికి దారి చూపింది గీత. ఇప్పటికీ మనిషికి దారి చూపగలిగేది గీతావాక్యమే.
గీతలోని మహావాక్యాల్లో ఏ ఒక్కటి మనసులో దిగితే చాలు. మనిషి తనలోని బలహీనతను తుడిచివేయాలి అని రెండవ అధ్యాయం చెబుతుంది. మనిషి తనను తానే ఉద్ధరించుకోవాలి అని ఆరవ అధ్యాయం సూచిస్తుంది. సర్వభూతహితే రతాః అని పన్నెండవ అధ్యాయం సకల ప్రాణుల మేలును కోరే మనసు ఉన్నవాడే దైవానికి సమీపమవుతాడని బోధిస్తుంది.
ఈ వాక్యాల్లో ఏ ఒక్కటి మన హృదయాన్ని తాకినా అర్జునుడికి లభించిన విజయం మనకూ లభిస్తుంది. పరమాత్మ చైతన్యంతో అనుసంధానం కుదురుతుంది.
ఇందోర్ మహారాణి అహల్యాబాయి హోల్కర్ గీతాసారాన్ని గ్రహించాలనే సంకల్పంతో గీతాశ్రవణం ప్రారంభించింది. పండితుడు ధర్మక్షేత్రే కురుక్షేత్రే అని ప్రారంభించగానే ఆమె చాలు అని ఆపింది. క్షేత్రం అంటే పవిత్ర స్థలం మాత్రమే కాదు శరీరం కూడా. ఏ క్షేత్రంలో ఉన్నా ధర్మమే చేయాలి. అదే గీత సందేశం కాదా అని ఆమె ప్రశ్నించింది.
ఆ ఒక్క వాక్యం ఆమెను అంతర్భాగంగా మేల్కొలిపింది. గీతాసారం అంతా అదే అని ఆమె భావించింది. ఒకే వాక్యం జీవిత దిశను నిర్ణయించగలదని ఈ సంఘటన తెలియజేస్తుంది.
భగవద్గీతను పూజగదిలో పెట్టి దాచుకోవడం కాదు. బుర్రలో జ్ఞాపకం ఉంచుకోవడం మాత్రమే కాదు. గుండె లోతుల్లో నిలుపుకోవాలి. గీతాశ్రవణం వినోదం కోసం కాదు. జీవన యుద్ధానికి సిద్ధం కావడం కోసం.
కృష్ణుడు గీతను ఉపదేశించింది సన్యాసికి కాదు యోధుడికి. కర్తవ్యాన్ని వదిలి పారిపోకుండా ధర్మపరంగా నిలబడే ధైర్యం ఇవ్వడానికి.
అందుకే జీవితానికి అర్థం కావాలంటే గీతను ఆశ్రయించాలి. అది కేవలం గ్రంథం కాదు. జీవుడిని దేవుడితో కలిపే యోగమార్గం.
How did this article make you feel? ఈ కథనం మీకు ఎలా అనిపించింది?
